Jak uniknąć interakcji między suplementami diety?

Jak uniknąć interakcji między suplementami diety_cyclo

 

Witaminy i składniki mineralne (dostępne zarówno w pożywieniu, jak również w formie suplementów diety) w większości przypadków wchłaniane są w jelicie cienkim. Stopień ich przyswajania z przewodu pokarmowego może być jednak uwarunkowany bardzo wieloma czynnikami, uzależnionymi nie tylko od naszego stanu (czyli tym czy np. w danym momencie nie chorujemy), ale również od jednocześnie przyjmowanych leków czy suplementów diety. W tym drugim przypadku możemy mieć do czynienia z… interakcjami.

O tym, że leki mogą wchodzić ze sobą w niekorzystne interakcje, które mogą ograniczać ich efektywność wiemy nie od dziś. Przykładów takich zależności jest sporo, zaś jednym z nich jest niekorzystna zależność występująca pomiędzy tzw. pierwiastkami dwuwartościowymi, czyli magnezem, wapniem, cynkiem i żelazem. Okazuje się, że składniki te przyjmowane jednocześnie mogą wzajemnie wpływać na złożony proces wchłaniania zachodzący w przewodzie pokarmowym. Na przykład, nadmiar wapnia, spowodowany dużym spożyciem nabiału – mleka, serów, twarogów, jogurtów, stanowi problem, ponieważ wapń zmniejsza przyswajanie magnezu, a brak magnezu zmniejsza przyswajalność wapnia i kółko się zamyka. Specjaliści wskazują, że dokładnie taka sama zależność może dotyczyć również cynku i żelaza, a co więcej u niektórych osób może ona prowadzić do rozwinięcia się objawów niedoborów (np. anemii w przypadku niedostatecznego wchłaniania jonów żelaza z przewodu pokarmowego).

Przyswajalność wymienionych pierwiastków może być również ograniczona nadmiernym spożyciem błonnika pokarmowego, który często stosowany jako panaceum na zaparcia lub jako składnik preparatów wspomagających zrzucanie zbędnych kilogramów.

Czy istnieją jakiekolwiek sposoby na uniknięcie powyższych interakcji? Na pierwszy rzut oka logicznym wydaje się zachowanie odstępu czasowego między porą spożywania poszczególnych składników pokarmowych np. wapń przyjmujemy rano, a magnez wieczorem. Postępowanie takie nie zawsze jednak jest skuteczne, ponieważ pierwiastki te nierzadko występują łącznie w bardzo w produktach żywnościowych, zaś samym pacjentom nierzadko trudno zachować powyższy reżim przez kilka lub nawet kilkanaście tygodni regularniej suplementacji diety (a jak wiadomo, tylko taka zapewnia pełną efektywność w profilaktyce niedoborów poszczególnych pierwiastków).

Optymalnym sposobem na uniknięcie niekorzystnych interakcji między suplementami diety jest wybór odpowiednich postaci takich preparatów. Interesujące badania naukowe prowadzone są obecnie pod kątem tzw. chelatów, czyli związków stanowiących (najczęściej chemiczne) połączenie pierwiastka z solą lub związkiem organicznym (np. aminokwasem). Jak wskazują badania, chelaty nie tylko zwiększają stopień wchłaniania pierwiastka z przewodu pokarmowego, ale także zapobiegają interakcjom z innymi składnikami diety.

Dlaczego akurat chelaty uznawane są najbezpieczniejszą alternatywę w stosunku do innych suplementów diety? Odpowiedź jest prosta – substancje takie zachowują obojętność chemiczną, a także są znacznie bardziej odporne na działanie kwaśnego pH żołądka i enzymów trawiennych wydzielanych w obrębie jelita cienkiego (w porównaniu z postaciami konwencjonalnymi), co czynni je znacznie bezpieczniejszymi i efektywniejszymi. Badania prowadzone nad suplementami diety zawierającymi cynk wykazały np., że chelat tego pierwiastka jest o ponad 40% bardziej przyswajalny niż klasyczne sole takie jak siarczan cynku.

Napisz do nas


Al. Jana Pawła II 80 (II piętro), 00-175 Warszawa

tel. +48 22 635 80 41

fax +48 22 653 73 10

biuro@lekam.pl