Słodzić czy nie słodzić? O to jest pytanie?

Popularny cukier używany do słodzenia potraw i napojów należy do grupy węglowodanów prostych, czyli ważnych składników odżywczych dla organizmu, ale czy zdrowych?

Zdecydowanie bardziej pożądane w diecie są węglowodany (w tym cukry) o złożonej budowie, które ulegają dłuższemu procesowi trawienia w układzie pokarmowym i zostają przekształcone do postaci glukozy zamienianej następnie na energię.

Oczywiście organizm mógłby być „zasilany” wyłącznie cukrami prostymi (wiele z nich występuje w żywności wysoko przetworzonej), ale te będąc przyswajane w błyskawicznym tempie mogą zaburzać prawidłowość procesów metabolicznych. Co więcej, składniki te powodują gwałtowny wzrost zawartości glukozy we krwi, powodując sytuacje wręcz zagrażające zdrowiu i życiu

Cukry proste takie jak glukoza, fruktoza (cukier owocowy), a także należąca do dwucukrów sacharoza (główny składnik cukru białego i trzcinowego) charakteryzują się słodkim smakiem i doskonale rozpuszczają się w wodzie. Dzięki wymienionym właściwościom cukry te nadają produktom spożywczym zachęcający, przyjemny smak, na który mózg oddziałuje wprost euforycznie.

Cukry proste pozwalają co prawda najszybciej dostarczyć organizmowi energii, ale spożywane w nadmiarze z łatwością przekształcane są w tłuszcze i magazynowane w organizmie, stają się przyczyną otyłości.

W celu zapewnienia organizmowi optymalnej diety powinno się świadomie unikać cukrów prostych. Prawidłowe nawyki żywieniowe i zapewnienie niezbędnych wartości odżywczych pozwalają skutecznie zapomnieć o pokusie sięgnięcia po słodkości, bowiem organizm właściwie odżywiony zwyczajnie nie łaknie cukru.

Spożywanie znacznych ilości cukrów prostych może także znacząco ograniczać wchłanianie kluczowych składników mineralnych takich jak cynk i żelazo, które wiążąc się z cukrami stają się wręcz nieprzyswajalne dla ustroju.

Używanie dużych ilości cukru może dostarczać pozornej przyjemności w trakcie konsumpcji, ale grozi też szybkim przyrostem wagi, spadkiem kondycji fizycznej, rozwojem hiperglikemii oraz sprzyja powstaniu deficytów minerałów warunkujących prawidłowość procesów metabolicznych.

Ostatnia modyfikacja 24 lipca 2020